عليرغم همه حرف و حديثهايي كه در مورد انتخاب وزراي زن در كابينه احمدي‌نژ‍اد هست و اينكه اين وزراي زن نبودشان بهتر از بودنشان در كابينه هست . من موافق انها هستم هر چند اقدامي به نفع همه زنان نكنند. موافقم چون معتقدم مهم قدم اول يعني حضور زنان در كابينه هست. اين اتفاق بايد در اين دولت مي‌افتاد تا همانهايي كه چندان موافق حضور زنان در لايه‌هاي تصميم‌گيري نيستند بويژه زنان ضد زني كه اعتقاد به حضور زنان در جامعه و سطوح بالاي مديريتي ندارند، باور كنند كه زنان نه تنها تصميم‌ساز بلكه مي توانند تصميم گيرنده باشند. در بدترين حالت اگر اين زنان تصميم گيرنده هم نباشند حداقل مي‌اموزند كه چطور تصميم‌گيرنده شوند. آمدن تصوير اين زنان در رسانه ملي، منبع اخبار روزنامه ها شدن، تيتر يك شدن انها به عنوان وزير و.... هيچي كه نداشته باشد به مرور قالبهاي سنتي را مي‌شكند و زنان عادت مي كنند به ديدن تصوير زنان مدير و با نقش هاي كليدي و مردان عادت مي‌كنند به داشتن مديران عالي زن و اينكه زن بالادست باشد. اين زنان حتي اگر تجربه و توان وزارت نداشته باشند مهم نيست، مهم فرصتي است كه بدست آمده. فرصتي براي سران مملكت در مورد حضور زنان و براي زنان براي بالارفتن سطح توقعات و توان انها. به هر حال اگر اين سه وزير تاييد صلاحيت شوند بايد به آينده اميدوارتر بود چراكه ديگر نيروهاي سنتي مخالف نمي‌توانند واكنشي نشان دهند و سران نيز ناخودآگاه فضا را براي رياست جمهوري زنان بازتر مي‌كنند.