روایت راویان خدمت
«راه و هدف پیامبران و صالحان از ازل تا ابد، عبودیت خداوند متعال، عدالت محوری، مهرورزی، خدمت به بندگان خدا و پیشرفت و تعالی همه جانبه معنوی و مادی بوده است و قطعا هر کس که با نیت خیر قدم در این راه بگذارد، بیش از پیش به صالحان ونیکان روزگار شبیه تر به نظر خواهد رسید؛ و شاید به همین دلیل است که امروز وقتی تاریخ را می خوانیم یا می بینیم، گاهی وضعیت های تاریخی را می تواند در برخی حوادث روزگار خود تطبیق داده و عمق آن را مورد تحلیل قرار داد...
بدون آنکه قصد تشبیه احمدی نژاد و حضرت یوسف(ع) را داشته باشیم، می توان گفت که بسیاری از مخاطبان با دیدن یوزارسیف در سریال یوسف پیامبر یاد احمدی نژاد و راهش و دشمنی های مخالفانش می افتند، چون: ....»
ویژه نامه ی یکم روایت خدمت، نیمه بهمن سی امین سال پیروزی انقلاب اسلامی، ستاد اطلاع رسانی مصوبات سفر هیئت دولت به یزد
این نمونه تبلیغی است که دولت از طریق آن سعی دارد افکار و اقدامات خود را برای مخاطبانش خوب جلوه دهد. به هرحال فصل انتخابات نزدیک است و بازار تبلیغات روز به روز در حال داغ شدن. هر کدام از طرفین به شیوه های تبلیغاتی متعدد سعی در جذب مخاطب بیشتر دارد. و خوب البته شیوه های تبلیغاتی مختلفی هم وجود دارد. یکی از این شیوه های که در ایران این سالها پررنگ تر شده، استفاده از شیوه «مردمی عامی» است.
در این شیوه که اغلب در پیکارهای سیاسی، آگهی ها، ستون های روزنامه و ... به کار می رود، سخنگو سعی دارد مخاطبش را متقاعد کند که افکارش خوب است؛ چون افکار مردم است، مردم ساده و عامی. نمونه این تبلیغ را می توان به سوار شدن خاتمی بر اتوبوس های همگانی همراه با مردم که به نوعی همرنگی با جماعت را داشت، اشاره کرد. یا تشبیه احمدی نژاد به شهید رجایی و در این متن به حضرت یوسف(ع).
«خانوم مون»، «آقامون»
با تمام شدن امتحانات ترم، فراغت خیال بیشتری داری، برای خواندن کتابهای نخوانده، گزارش ها و گفتگو های جمع شده سایتها و روزنامه ها. از جمله گفتگوی فهیمه خضرحیدری با خانم ارشد زن ورزشکار یزدی، در سایت شیرزنان. چیزی که در این گفتگو توجه من را به خودش جلب کرد، ریزبینی خبرنگار و توجه به جزئیات و حواشی که شاید از دید ما خارج باشد. و خب این دقت و تیزبینی ستودنی ست. در این گفتگو اصطلاح « آقامون» با قرار گرفتن در یک گیومه در کل گفتگو مورد تاکید خبرنگار قرار گرفته است. لفظی که ارشد در صحبتهایش زیاد از آن استفاده کرده است. این تاکید و برجسته سازی، برای خواننده غیر یزدی و ناآشنا با فرهنگ و ادبیات گفتاری مردم یزد، تداعی کننده معانی چون «سرور مون»، «تاج سرمون»، «آقا بالاسرمون» و... دارد. که در همه این موارد جمع بسته شدن کلمه این مفهوم را می رساند که مرد تنها آقای زن نیست بلکه آقا و سرور کل اعضای خانواده هست.
اما وقتی این گزارش را با لهجه یزدی بخوانی، دیگر این معانی و مفاهیم تداعی نمی شود. و یا حتی اگر خضر حیدری کمی با فرهنگ یزد و ادبیات گفتاری آنها آشنا بود، دیگر این برجسته سازی را در گفتار ارشد نمی آورد. چون این ادبیات گفتاری یزدیها تنها در مورد زنان نیست، در مورد مردان هم هست. مردان یزد در گفتگوهای روزمره شان که توام با احترام هست، از اصطلاح «خانوم مون» زیاد استفاده می کنند. شاید اگر گفتگویی در همین قالب با یک مرد یزدی انجام شود، او هم در مورد نقش همسرش می گفت: «خانوم مون».
