‹من معتادم سربار جامعه هستم›. اين شعار را نيروي انتظامي براي آگاه سازي مردم از عواقب اعتياد در ميدان ابوذر زده است.
تو اين مدت فكر مي كنم كه تحقير معتاد با اين شعار نزد خانواده و جامعه چقدر در درمان آن مي تواند موثر باشد. نگاهي كه معتاد را مجرم حقير و ناتوان مي داند كه جز سربار بودن و ذلت و خواري براي خود و جامعه چيزي نيست. اين تحقير و خورد كردن معتاد در سريال ما چند نفر هم ديده مي شود. سهراب كه ناخواسته و بالاجبار به مورفين معتاد شده، مدام مورد سرزنش خواهر، دوستش رضا و در آخر سرهنگ نيروي انتظامي قرار مي گيرد.
تمام تلاش دست اندركاران امر اعتياد طي سالهاي گذشته اين بود كه بگويند معتاد يك بيمار است نه مجرم. اما وقتي نصب اين بيلبوردها و توزيع پوسترها را بر در و ديوار شهر و اتوبوسهاي شركت واحد مي بيني كه نگاه مجرمانه به معتاد را تقويت مي كند، تنها نتيجه اي كه مي گيري اين هست كه مشكلات اجتماعي و رواني هيچ نقشي در گرايش افرد به مصرف مواد مخدر ندارد و اين ديدگاه كه 90 درصد اعتياد مسائل رواني و اجتماعي است خيالي بيش نيست! اين نگاه اينروزها با اجراي طرح نجات و جمع آوري معتادين در بين مردم پررنگ تر مي شود. نمي دانم بايد اين را زنگ خطر دانست يا قدمي مثبت در پيشگيري از اعتياد؟ يا اصلا مي توان به اين شعار بهزيستي كه به مناسبت روز جهاني مبارزه با مواد مخدر مطرح شد،خوشبين بود كه: قفل يعني كليدي هم هست...
يعني مي توان در مقابل اين نوع نگاههايي كه وجود دارد و ترويج مي شود به معتاد و خانواده و جامعه قبولاند كه براي اين قفل زنگ زده راهي هست و كليدي كه در را باز كند يا نه؟!
اين كه موجي راه افتاده و همه حساس شدند خوب هست اما اينكه هر كس ساز خود بزند هم قرارنيست راهي به جايي ببريم. بويژه كه ما الان حدود ۵۰ هزار معتاد تو يزد داريم.
محوريت نشريه علوم انسانی و به طور مشخص روانشناسی هست. اما در كنار آن به به بحث آسیبهای اجتماعی٬ سلامت، فناوری ٬ فرهنگ اقوام٬ و...هم ميپردازد. اين يزديهاي چاق و شيرين- در مورد شيوع ديات در يزد- مطلبي بود كه براي شماره دوم آنها نوشتم. اين گزارش بيش از همه براي خودم جالب بود. 70 درصد سياستمداران يزدي ديابت دارند و هيچكدام حاضر نيستند براي پيشگيري و كنترل آن فكري بكنند در حاليكه همه آنها هزينه كلاني براي جراحي قلب و عروق ناشي از ديابت مي دهند و در معرض سكته هاي قلبي و مغزي، نارسايي كليه و نابينايي هستند.
با اين حرف دكتر افخمي - رئيس مركز تحقيقات ديابت استان- ياد مصاحبه با يكي از شهردارهاي سابق يزد افتادم. براي مصاحبه با عليرضا دهقان عكاس روزنامه خاتم به دفتر كارش رفته بوديم. چيزي كه بيش از همه جلب نظر مي كرد پاهاي شهردار بود. بدون كفش و جوراب روي يكي دمپايي پلاستيكي گذاشته بود. علتش هم زخم هاي ناشي از ديابت بود براي همين نمي توانست با جوراب و كفش سر كند. عليرضا دهقان هم كه سوژه پيدا كرده بود از پاهاي شهردار در زاويه هاي مختلف عكس گرفت. بيچاره شهردار با خودش فكر مي كرد اين عكس چرا از روي زمين بلند نمي شود و فقط از نشسته از اون عكس مي گيرد.
جدا از ديابت٬ چاقي هم در یزدی افزایش یافته. ۵۰ درصد دیابتی ها چاق هستند و ۴۵ درصد دانش آموزان یزدی اضافه وزن دارند. دیابت و چاقی در خانم های یزدی چشم گیر تر هست که در مورد این بهتره باشد تا بعد که یک پست ویژه بنویسم.
”براي بهتر زيستن“ عنوان نخستين جشنواره رسانهاي سازمان بهزيستي است. تو اين جشنواره آثار برتر رسانههاي اجتماعي در دو بخش نوشتاري و ديداري - شنيداري انتخاب ميشوند. آثاري كه ابتدا سال 85 تا آخر تيرماه 86 در قالب اين موضوعات چاپ، پخش و يا نمايش داده شده باشد٬ ميتوانند شركت كنند.
دو هفته پيش كه رئيس بهزيستي كشور به يزد سفر كرده بود از مدیرکل روابط عمومي سازمان خواستم بخشي ويزه نشريات محلي هم بگذارند كه قرار شد در صورتيكه آثار ارسالي رسانههاي محلي و منطقهاي قابل توجه باشد در بخش جداگانهاي مورد بررسي قرار بگيرند. می دانم که خبرنگاران یزدی تو این حوزه زیاد نوشته اند حداقل در بخش خبر که اینطور هست. پس شرکت کنید. ۲۳ روز ديگه مهلت داريد. فرم جشنواره هم ميتوانيد از اداره ارشاد يا بهزيستي يزد بگيريد. اینجا هم به صورت اينترنتي ميتوانيد ثبتنام كنيد.