امروز مريم يكي از دوستان دوران دبيرستانم  رو ديدم. براي ديدن خانوادش از تهران آمده بود. هيچ فرقي نكرده بود همان لهجه يزدي با همون تيپ و قيافه. درست مثل اون‌وقتها، مانتو كوتاه، صورت آرايش كرده و يه روسري كه فكر مي‌كني داره از سرش ميفته. دو تا دختر بيشتر نبودند، بعد از ديپلم ازدواج كرد رفت تهران. شوهرش كارمند شركت برقه براي همين بعد از تعطيلات رفته بود تهران. مثل اينكه قرار بوده خودش هم  دو روز پيش با خواهرش و  برادر‌شوهرش كه با آنها به يزد اومده بود، به تهران بره كه مفاسد تو فرودگاه بهشون گير مي‌ده و از پروزا جا مي‌مونند. مي‌خواست دوباره امروز بره. اما اينكه چي‌شده كه سر از مفاسد در ميارند. مي‌گفت:« تو فرودگاه با خواهرم و برادرشوهرم مي‌گفتيم و مي‌خنديديم كه بهمون گير دادند. ما هم كه به خودمون مطمئن شناسنامه‌را در آورديم كه متاهليم و اين آقا برادرشوهرمونه و اين خانم هم خواهرمون و سوء تفاهم شده. اما مگه قبول‌دار مي‌شدند. شروع كردند به بازرسي ساكها و خالي‌كردن كيفها. بماند كه وسايل شخصي ما دو تا خانوم را چطوري روي ميز ريختند در حاليكه مامور زن بايد بازرسي مي‌كرد. وقتي قرص ضدبارداري تو كيف من پيدا كردن تازه برچسبها شروع شد. «... ديدي هيچ نسبتي با هم ندارين. اين تو كيف شما چيكار مي‌كنه. شما چه رابطه‌اي باهم داريد.» حالا بيا و ثابت كن. گفتم  خوب بگذاريد به خانواده زنگ بزنيم بيان همه چيز روشن بشه. اما مگه گوششون بدهكار بود. گفتن بايد بريم اداره مبارزه مفاسد. بعد از كلي خواهش و التماس به بركت يكي از سربازها متوجه شديم كه بايد از راه ديگه‌‌اي وارد شويم. بله!! برادرشوهرم 25 هزار تومان ناقابل داد تا گذاشتن با موبايل خومون با منزل تماس بگيريم. گوشي رو كه قطع كردم ديدم مژگان داره سرو صدا مي‌كنه كه «فكر كرديد من كيم چيكاره‌ام اينها رو بهم مي‌گين و...» سرهنگ هم بلافاصله شروع كرد: « خانوم فكر مي‌كني ما شما و امثال شما رو كه دارين جامعه را به گند مي‌كشيد نمي‌شناسيم... روزي صدتاي شما رو ما اينجا دستگير مي‌كنيم... شما رو بايد سنگسار كرد تا ديگه از اين غلطها نكنيد..» هاج و واج مونده بودم كه چي‌ بگم. تا بابا و دايي بيان ما رو بردن مفاسد. اما بازم به اين راحتي مگه قبول مي‌كردند تا اينكه يكي از دوستان دايي كه آشنا بود زنگ زد ما رو خلاص كرد. اولش فكر مي‌كرديم واقعا به خاطر برادرشوهرم به ما گير دادن و يا سرو وضعمون مناسب نبوده اما وقتي مژگان جريان رو تعريف كرد دهنم از تعجب باز موند!! تازه فهميدم ته قضيه چي بوده؟! باورت ميشه جناب آقايي كه بهش مي‌گفتند سرهنگ با اون محاسن و لباس مشكي كه لابد به احترام ماه محرم پوشيده بود، چشمش مژگان رومي‌گيره و يواشكي تو فاصله‌اي كه ما به خونه صحبت مي‌كرديم پيشنهادمي‌ده كه اگه امشب مهمون من باشي قول مي‌دم فردا با اولين پرواز بفرستمتون. طفلي مژگان اينو كه مي‌شنوه سرش سوت مي‌كشه. ما رو به جرم اينكه كه با هم رابطه داريم و فراري هستيم گرفتن  اونوقت خودشون...

فكرش را بكن تو در مقابل اين افرادي كه به اصطلاح عقايد مذهبي قوي دارند و تو اين لباس وظيفه حفاظت و حراست از ناموس مردم رو بر عهده دارند امنيت نداري، واي به حال اونايي كارشون اين هست.»

بله باورش سخته. يك زماني هم در جنگ ايران و عراق بر در و ديوار مي‌نوشتند كه وقتي شهدا خودشان را قرباني مي‌كنند، زنان بايد پوشش خود رو حفظ كنند و اگر حجاب رو رعايت نكنند خيانت كرده‌اند. الان هم شهداي گمنام را در دانشگاهها به خاك مي‌سپرند كه نسل جوان فراموش نكند چطور اين انقلاب و  ارزشها و آرمانها بوجود آمده و در پشت صحنه با استفاده از همين ارزشها  نواميس ملت به لجن كشيده مي‌شود.