تبليغاتX
مینو

امسال سال نو و نوروز باستاني با اربعين حسيني، سالگرد حركت رهايي بخش اسطوره جاودان آزادي و ايثار حضرت حسين بن علي(ع) تقارن يافته. در اين سال براي همه ايرانيان آزادي و سربلندي و براي تمام شيعيان جهان بيداري و رهايي آرزومندم.

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم اسفند 1384ساعت 15:2 توسط مينو |

وارد کردن نام و نام خانوادگی برای شرکت در جشنواره اختیاری شد. حالا اون  وبلاگهایی هم که اصطلاحا بدون شناسنامه اند می توانند با خیال راحت ثبت نام کنند. البته اگه به مرحله نهایی راه یافتید باید خودتون رو معرفی کنید و گرنه از جایزه خبری نیست. یه چیز دیگه مهلت ثبت نام مشخص نشده٬ پس برای اینکه جانمونید بهتره همین الان از همین جا ثبت نام کنید.یهو دیدی گفتن مهلت جشنواره تا آخر این هفته بوده. بالاخره کار از محکم کاری عیب نمی کنه.

+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم اسفند 1384ساعت 11:40 توسط مينو |

اسفند که میاد خانم های خونه کم کمک شروع به خونه تکونی می کنند. در این بین آقایون اگه خیلی لطف کنند روزهای جمعه که خونه اند و حوصلشون سر می ره یه شیشه ای هم تمیز می کنند. خلاصه امروز و نهایتش فردای دیگه تمام سنب و سوراخهای خونه ها مرتب٬ جارو و گردگیری شده و خونه ها فقط تمیزی رو استنشاق می کنند. اما تو خونه کوچیک ما این اتفاق تازه امروز تو آشپزخونه افتاده. با خواهرجان کلی زحمت کشیدیم تا ظرفهای نشسته یک هفته رو با گاز و یخچال و فرش کف اون رو شستیم و تمیز کردیم. اما ادامه این مراسم - به دلیل تمام شدن وقت امروز و برقرار بودن ساعات کاری ادارات در فردا- قراره صبح یکشنبه به طور جدی در دیگر بخشهای خونه اجرا بشه. بویژه اتاق من که طفلی داره برای این روز لحظه شماری می کنه. کلی کاغذ باطله که باید دور ریخته بشه٬ کتابها و روزنامه هایی که کف اتاق افتادند و منتظرندیکی اونا رو مرتب در جای خودشون قرار بده٬ لباسهای چروکی که حسرت یک اتو بخار داغ رو دارند و... بماند که پنجره اتاق هم التماس دعا داره. خلاصه یکشنبه روز پرکاری دارم.

+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم اسفند 1384ساعت 22:53 توسط مينو |

 

  زن در ايران پيش از اين گويي كه ايراني نبود 

                                                 پيشه‌اش جز تيره روزي و پريشاني نبود

زندگي و مرگش اندر كنج عزلت ميگذشت

                                                  زن چه بود آنروزها گر زانكه زنداني نبود

كس چو زن اندر سياهي قرنها منزل نكرد

                                               كس چو زن در معبد سالوس قرباني نبود

در عدالتخانه‌ي انصاف زن شاهد نداشت

                                                   در دبستان فضيلت زن دبستاني نبود

دادخواهي زنان ميماند عمري بي‌جواب

                                                   آشكارا بود اين بيداد پنهاني نبود

بس كسان را جامه و چوب شباني بود ليك

                                              در نهاد جمله گرگي بود و چوپاني نبود

از براي زن بميدان فراخ زندگي

                                             سرنوشت و قسمتي جز تنگ ميداني نبود

نور دانش را زچشم زن نهان مي‌داشتند

                                                   اين ندانستن زپستي و گرانجاني نبود

زن كجا بافنده ميشد بي‌نخ و دوك و هنر

                                               خرمن و حاصل نبود آنجا كه دهقاني نبود

ميوه‌هاي دكه‌ي دانش فراوان بود ليك

                                                 بهر زن هرگز نصيبي زين فراواني نبود

در قفس ميارميد و در قفس مي‌داد جان

                                             در گلستان نام از اين مرغ گلستاني نبود

بهر زن تقليد تيه فتنه و چاه بلاست

                                            زيرك آن زن كو رهش زين راه ظلماني نبود

آب و رنگ از علم مي‌بايست شرط برتري

                                                         با زمرد پاره و لعل بدخشاني نبود

جلوه صد پرنيان چون يك قباي ساده نيست

                                               عزت از شايستگي بود از هوسراني نبود

از زر و زيور چه سود آنجا كه نادان است زن

                                                     زيور و زر پرده پوش عيب ناداني نبود

زن چو گنجور است عفت گنج و حرص و آز دزد

                                                            واي اگر آگه ز آيين نگهباني نبود

چشم و دل را پرده مي‌بايست اما از عفاف

                                                        چادر پوسيده بنياد مسلماني نبود

 این شعر را پروین در اسفندماه ۱۳۱۴ سروده است. بی گمان در آن شرایط اجتماعی که حق هیچگونه اظهار وجودی در جامعه مرد محور وجود نداشت٬ شعر مناسب ترین ابزار برای او بوده است. چرا که پروین۲۵ اسفند ۱۲۸۵ درست زمانی که ایران در گیرودار انقلاب مشروطیت بود٬ متولد شد. سروده های او یکی از منحصر به فردترین اندرزنامه زنانه فارسی است.« زن و تاریخ» خطابه ای است که پروین زمان فارغ التحصیلی اش سال ۱۳۰۳ در مراسم پایانی درس قرائت کرد. 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384ساعت 22:52 توسط مينو |

اگر در خانه هستيد و بيرون نرفتيد بد نيست به رسم شيرازيها كه در شب چهارشنبه سوري دور هم جمع مي‌شوند و از ديوان حافظ فال مي‌گيرند، تفالي به حافظ بزنيد. اینجوری چهارشنبه سوری تان خالی از لطف نیست.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384ساعت 22:32 توسط مينو |

موافقید حالا که سایت جشنواره راه افتاده یک قسمت نظر سنجی هم برای انتخاب محبوب ترین و پرخواننده ترین وبلاگهای یزدی در سال ۸۴ بگذاریم. به هرحال هر کدام از ماها یکسری از وبلاگها را هر روز می خوانیم که لزوما همه آنها با حرفه مان در ارتباط نیست و صرف علاقه آنها را پیگیری می کنیم. اگر موافقید نظر خودتان را اعلام کنید. ۶ روز دیگه بیشتر فرصت نداریم. باید سریعتر شروع کنیم.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384ساعت 20:27 توسط مينو |

بالاخره بعد از این همه انتظار ثبت نام در جشنواره وبلاگهای یزدی شروع شد. هر چند هنوز ویژگیها و شرایط شرکت در جشنواره دقیق مشخص نیست اما خوب گویا اگر یزدی باشید و یا در مورد یزد می نویسید می توانید ثبت نام کنید.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384ساعت 15:49 توسط مينو |

همین جا هستم. کاری هم ندارم٬ اما در این هفته های پایانی سال همچون خبرنگاران خاتم ( ایساتیس٬ چرک نویس٬ رک٬ ورزش یزد٬ توپ٬ طرح روز)روزهای بدی را می گذرانم. هر روز یک خبر بد در مورد بهترین دوستان خوبم می شنوم. آنقدر بد که دیگر حالی برای نوشتن نگذاشته. فکرم بدجور مشغول آنهاست. نه می دانم چیکار کنم و نه می توانم. از این پروردگار آپ تودیتی هم کاری بر نمی آید. کاش هر چه سریعتر این روزها تمام شود و این مشکلات با حل شدنشان در همین سال دفن شوند.

یک مقدار از اخبار تاریخ گذشته می گویم. روزنامه نگار نو برای نماندن در آفساید و تماشای مسابقات فوتبال در ورزشگاه آزادی پیشنهاد داده خانم های ایرانی فیفا را در جریان این تبعیض جنسیتی بگذارند. سیمین خانمی هم در قسمت پیام این لینک در وب سایت اسدا... عليمحمدي پیشنهاد داده که آقایون ورزش دوست در حمایت از خانم استادیوم را ترک کنند. فکر می کنید چه تعداد از آقایون دغدغه تبعیض جنسیتی دارند؟ یا اصلا به اندازه یک استادیوم هستند؟!

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384ساعت 12:50 توسط مينو |

 يافتن ردپاي زنان در تاريخ مكتوب كشوري كه تاريخ‌نگاري از ديد و نگاه كاملا مردانه صورت گرفته كار دشواريه. بويژه كه اين تاريخ به ندرت از دخالت علايق شخصي، فكري و گروهي مصون مونده باشه و وقايع بسيار مهم تاريخي در حوزه زنان و فعاليتهاي اونها از قلم تاريخنگاران مرد افتاده و يا كم  اهميت جلوه داده شده‌. در هر حال تاريخ زنان ايران كه مرور مي‌كني از يزد و زنانش هم اثري مي‌بيني. به جز شمس جهان کسمایی شاعره بزرگ 1909 كه انجمن آزاداي زنان را در عشق آباد تشكيل داد، از صفيه يزدي هم به عنوان يكي از پيشروان حركتهاي آزاديخواهانه و برابري‌طلبانه زنان ايران ياد مي‌شه. اون همسر محمد حسين يزدي يكي از 5 مجتهد طراز اول تهران در زمان مشروطيت بود كه مدرسه دخترانه عفتيه را در سال 1910 بنيانگذاري كرد. صفيه يزدي در باب حقوق زنان  در مجامع سخنراني مي‌كرد. سال 1289 هم  به خاطر سخنراني در باره مقام زن از طرف وزارت فرهنگ به او اخطار داده شد. اما امروز چي؟ تاريخي كه اونها تو ساختنش نقش داشتن ناديده گرفته مي‌شه و هنوز زنان تو پستوي  انزوا به سر مي‌برند و دخترا هم زنده به گور به دانشگاه مي‌رند.

+ نوشته شده در جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 23:35 توسط مينو |

 

... صبا ز قول من اين نكته را بپرس از شيخ

                                                   چرا ضعيفه در اين ملك نام من باشد

اگر ضعيفه منم از چه رو بعهده‌ي من

                                                    وظيفه پرورش مرد پيلتن باشد

بكوش اي زن و بر تن ز علم جامه بپوش

                                               خوش آنزمان كه چنين جامه‌ات بتن باشد

به چشم فخر، دانش ز بسكه شيرين است

                                                 هميشه در طلبش همچو كوهكن باشد

 

 این شعر بخشی از اشعار فخر عظمي ارغون- مادر سیمین بهبهانی- است. او زنی روشنفكر و هنرمند و از موسسين جمعيت نسوان وطنخواه است. ارغون در سال 1314 روزنامه‌اي بنام “نامه بانوان“ تاسيس كرد كه خود نيز در آن مطلب مي‌نوشت. او همچنين اشعار اجتماعي و وطني مي‌سرود و يك روشنگر و مدافع پيگير حقوق زنان باقي ماند.

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه هفتم اسفند 1384ساعت 19:50 توسط مينو |

85 سال پيش در چنين روزي روحاني جواني به نام سيدضياالدين طباطبائي فرزند سيد علي يزدي، با كنار گذاشتن عبا و امامه خود دست به اقدام سياسي زد كه منجر به وقوع كودتاي 3 اسفند 1299 شد. كودتايي كه احمد شاه، آخرين شاه قاجار را با فشار قزاقها و سفارت بريتانيا مجبور كرد تا حكم نخست‌ وزيري سيد ضياء را امضا كند. كسي كه به گفته خودش پيش از اين در يك روزنامه بي‌زوري مجير عليحضرت مي‌گفت اينك با پوشيدن كلاه و سرداري قدرت آن را داشت تا تمام اطرافيان عليحضرت را با هم يكجا از مملكت بيرون بياندازد.عامل نظامي كودتا رضاخان بود و عامل سياسي آن سيد ضياء. سيد ضياء بايد مقدمات اقتدار رضاخان را آماده مي‌كرد٬ لذا كابينه‌اش را روز 5 اسفند در غياب مجلس به شاه معرفي كرد.  برنامه اصلي کابینه  اجراي موازين اسلام و پاك كردن كشور از آثار بيگانگان، بستن كافه‌ها، سينماها، فاحشه‌خانه‌ها، قمارخانه‌ها و پاكسازي شهر تهران است٬ اما به جز سه نفر بقيه اعضاي كابينه كساني هستند كه در كابينه‌هاي قبلي هيچ سابقه‌اي ندارند.  اين كابينه بلافاصله پاكسازي و ميدان‌سازي در تهران و دستگيري ثروتمندان و رجال سابق را آغاز می کند و سيد ضياء در این سه ماهي كه بر سر كار است با نظامي امنيتي كردن فضاي سياسي چنان وحشتي در دلها می اندازد كه كابينه‌اش به كابينه سياه معروف می شود. وي در كابينه‌اش از ابتكارهايي نظير دوري از تشريفات و پذيرايي از سفيران خارجي با دوغ هم استفاده كرد.

كابينه سید ضیاء 90 روز بيشتر طول نكشيد و بعد از آن احمد قوام يكي از رجالي كه توسط وي به زندان افتاده بود از زندان به نخست وزيري رسيد.

او پیش از این مدیر روزنامه های اسلام٬ ندای اسلام ٬ شرق و برق و بعد از نخست وزیری مدیر روزنامه رعد بود و در فتح تهران و سقوط محمدعلی شاه نقش عمده ای داشت. در دوره چهاردهم هم به عنوان نماینده مجلس شورای ملی از حوزه یزد انتخاب شد و با اینکه اعتبار نامه او مورد اعتراض قرار گرفت حضور اکثر عناصر مورد حمایت انگلیس موجب تائید اعتبارنامه وی شد. سید ضیاء پس از سای ۱۳۳۵ از سیاست کناره گیری کرد و به کشاورزی و دامپروری پرداخت.

+ نوشته شده در چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 13:19 توسط مينو |

خانم هایی که دوست دارند برای تماشای بازی تیم ملی ایران و کاستاریکا به استادیوم صد هزار نفری آزادی بروند اینجاثبت نام کنند. امید ایران مهر به همراه دیگر دوستانش تصمیم دارند برای نقض قانون عدم ورود زنان به استادیوم و محرومیت آنها از تماشای مستقیم فوتبال ۱۰ اسفند- در آستانه هشتم مارس روز جهانی زن- به همراه جمیع نسوان فامیل و آشنا و دوست به استادیوم آزادی بروند. شعار هم اینه: فوتبال بدونِ TV حق مسلم ماست!

 البته این طرح یه بار دیگه۲۰ خرداد امسال توسط برخی از خانم ها با موفقیت انجام شد. عکسهایی از اون رو می تونید اینجاو اینجا ببینید.

+ نوشته شده در سه شنبه دوم اسفند 1384ساعت 23:36 توسط مينو |